Bro haklısın...
Amma velakin böyle kesip atmamak lazım. Bak geçen buluştuk Decipher geldi. Nasıl hevesli çocuk. Ortam saf c64 cü olduğu için Fransız kaldı tabii ama senin hikayleri en az benim kadar merakla dinledi. Bu hafta sonu buluşalım. Ctesi ya da Pazar hangisini isterseniz. Laptop ı da getiririm hem eski çizimleri paylaşırız hem demo bakarız falan.
Ağbi bak scene in önemini şöyle anlatayım benim için. Bankacıydım. Data analisttim. Ama bir gün ofiste masa başında birden bişi oldu bana. Winvice açık 21" monitörün altında; sid çalıyor makine. Durdum. "Ben ne yapıyporum lan burda?" dedim. Yani çocukluğumdan beri çiziyorum. Olayım bu. Ama TR koşulları itibari ile iktisat mezunu olup bankacı olduk. bir kaç gün içinde Glance olarak toplandık. Bizim çocuklarla konuştum. Anlattım durumu. "Ağbi bırak o zaman" dediler. "Senin olayın madem bu değil madem mutsuz olacaksın"...Hydrogen akıl verdi bana. 3ds max kas ben yardımcı olurum sana diye. O zaman bu zaman takıldığımda soruyorum adama saolsun. Ertesi sabah istifayı verdim. Millet deli gözü ile baktı. Çünkü sağlam bir kurumda gelcek vaadeden bir işi bıraktım. şimdi cebimde para yok. Borç harç içindeyim. Ama mutluyum. Çünkü şansımı deniyorum. Geçen recollection okuyordum. Böyle bir acaip oldum. Ağbi scene bir kere ruhuna işlemişse sen dışarda gezen hödüklerden farklı oluyorsun otomatik olarak. Sırf bu bile scene e sıkı sıkı sarılıp sırıtman için yeterli. Scene'le tanışmam (Sire'ım Mert Hekimci'ye teşekkürü borç bilirim) hayatımda olan en güzel olaylardan biriydi. Yani scene bırakılmaz üstad. Arada küsülür belki ama bırakılmaz. Zehir kanımızda çünkü. Bırakanların ise kanına hiç işlememiş bence. Sadece turist gibi takılmışlar.
Kafanızı ütüledim biliyorum ama yazmadan edemedim. Olay budur.
PC WORLD dergisi