Selam arkadaslar, 7dx2010'da yayinlanan versiyonundan bayagi farkli bir final versiyon sizi bekliyor. Gecen iki hafta icinde farkli yonlerde ilham almam sonucu ortaya bu kadar farkli bir parca cikti. Buyrun afiyetle dinleyin 🙂
PS: Skate, 7dx sitesine final versiyonu da yuklenebilirse cok sevinirim. Tesekkurler 🙂
http://nightnetwork.org/files/trapped_final.mp3

Siteye eklenmiştir. Önceki versiyondan çok daha orkestral olmuş. Kesinlikle çok daha oturaklı ve daha çok emek harcanmış. Ama önceki versiyonun 1:30'da giren riffini de sevmiştim ben, o tür bazı yerler epey değişmiş.

Nightlord, beni 12'den vurdun abi. ıyi ki varsın iyi ki müziğe de bulaşmışsın 🙂
Önce bişey demeden evvel acilen edinmen gerektiğine inandığım iki tane kütüphane var:
1. EastWest Quantum Leap Symphonic Orchestra
2. XLN Audio Addictive drums
Açıkçası bu iki kütüphaneyi de bünyene kattığında çıkaracaklarını duymak için sabırsızlanıyorum 🙂
Trapped hakkında:
Hocam o nasıl bir woodwind hakimiyetidir öyle.
Ayrıca Brass section, string section ile ne güzel kaynaştırılmıştır.
0:55'de işin içine giren pizzicato yaylılar major akora kayışı ne güzel desteklemiştir. Obua ve flüt ikilis adeta birbirleri ile karşılıklı dansetmektedirler. Tabi ben böle mayışmış şekilde bunlara dalmışken 1:30'da sahneye çıkan elektro gitar ve arkadan bu geçişi yumuşatan akustik gitar girince bir anda yüzümde engellenemez bir tebessüm oluştu. Dedim nightlord gümbür gümbür yola getiriyor dinleyiciyi. Derken arkadan yaylılar da tekrar destek vermeye başlıyor ama 2.04'de Fagot orksetra için önce gitardan izin alıyor ve girizgahını kontrbass eşliğinde yaptıktan sonra sözü diğer tahta üflemelilerle paylaşıyor. Bir de bakmışız ki kemanlar ufaktan ufaktan dinamikleri yükseltmeye başlamış, arkadaki kontrbaslar da az sonra gelecek olan bakırlara zemin hazırlamaya başlamışlar. Tabi bu arada fagot eşliğinde tahta üflemeliler de kemanların ölçü başlarını vurgulayan rifleri ile gerilimi gittikçe tırmandırıyorlar. Ve 3:01 itibariyle assolist olan gitarımızın yavaş yavaş tekrar sözü ele almak üzere dönüş yaptığını görüyoruz.
Aslında Skate parti versiyonunda olup bu kayıtta olmayan bir rifften bahsetmişse de ben bu noktada giren gitarın o riffe bir gönderme yaptığına inanıyorum. Melodik olarak olmasa da ritmik olarak. Tabi burda düzenleme açısından bir çorba yaratmamak için nightlord bunu tadında bırakmayı seçmiş ve bence yerinde bir karar olmuş.
Gitarın girişiyle yaylılar kısa ve dinamik hareketleri gitara teslim edip kontrbass ve bakırların arka plandaki uzun ve artık ufaktan agresifleşen uzayışlarına katılıyorlar. Ve 3:19, davulun sahneye çıkışı artık rock tınısını iyiden iyiye güçlendiriyor. Tabi davulun girmesi ile değişen bir başka durum da o ana kadar arkada sabit mi notası üzerinden ilerliyen bass enstrüman dizisinin davul ile beraber artık armoniye ayak uydurması. Ve bu da mi minör-re major-do major-la minör-si sus4-si minor armoni dizisindeki son üç akorun geçişini ve si majöre bağlanışını bence efsane haline getirmiş 🙂 bahettiğim kısım 3:50 - 3:53 arası(ayrıca bu süreçte arkadaki ritim gitarda arada si'den mi notasına doğru bir slide hareketi de ayrı bi lezzet olmuştur😉)
Bu noktada artık bunun üstüne daha kat çıkılabilir mi derken giren piano arpeji olayın koptuğu nokta olmuştur gözümde. Zaten sesinin yumuşaklığı arka plandaki tahta üflemelilerle çok güzel uyuşmuş. Derken 4:29'a geliyoruz, half time'a düşen ve bu da yetmezmiş gibi ride'ın o güzel sesini de işin içine katan davul ve o pianonun bir üst oktava geçişi bir anda dramayı daha da yükseltiyor. Tempo düşse de duygu yoğunluğu bence had safhada.
Artık veda hazırlıklarına başlayan müziğimz 4:56 itibari ile armoni dizisinde ufak bir değişiklik ile mi minöre dönmek yerine re majöre dönerek az sonra gelecek olan finale'yi haber veriyor. 5:05, görkemli bir yapının o iri yarı kapısının ağır ağır aralanmasının ardından içeri girerek başlayan yolcluğumuz yine aynı kapının önünde son buluyor.Biz hayran hayran bakarken kapının artık yavaş yavaş kapanmaya başladığını da görüyoruz (ya da duyuyoruz).
Nightlord bütün yolculuğa rağmen herşeyi yine başladığı noktaya getirebilecek kadar güzel toparlıyor. Başlangıçtaki tahta üflemeli introsu bu sefer bizi uğurlamak için karşımızda. Tabi her ne kadar söze onlar girse de noktayı koyan kontrbassın olgun vedası ve kemanların ince ve buruk tınısı oluyor..
Ellerine sağlık nightlord🙂
Not: Aceleye getirmiyeyim dedim ama yine de sürç-ü lisan varsa affola 😛

@drey: Müzik review konusunda nightlordla epey bir kapışırsınız, hikaye gibi review olmuş, çok beğendim. 🙂
Yeni versiyonda benim bahsettiğim riffe göndermeyi tabii ki hissettim ama önceki riffi beğenme nedenim yenisinde kaybolmuş olduğu için bunu özellikle belirttim. Ben her iki versiyondan da farklı zevkler aldım. Genellikle yeni versiyon eskisinden iyi olur, hele ki Nightlord gibi yayınladığı ürünün kalitesine önem veren bir insan tarafından yapıldıysa. Daha kötü birşey ortaya çıksa zaten yayınlamazdı. Ama yeni versiyon kendisinin de belirttiği gibi çok farklı olunca eskisinin de farklı avantajları doğmuş, onu belirtmek istemiştim.

skate: abi baya bi insandan parti versiyonundaki bahsettigin riffleri ozledikleri yolunda input aldim zaten. bu da beni baya sasirtti. nitekim ben o riffleri cok uyduruk buluyordum. boyle cok ayakustu 30 dakikada falan yapmistim o bolumu. ustune gelen solo arkasindaki brasslar falan baya lame olmustu. ama metal dinleyicisi kitlenin bi sekilde hosuna gitmis anlasilan. bi bakima guzel bi surpriz oldu bu bana.
parcanin bu versiyonuna, gecen haftasonu gittigim bir filarmoni orkestrasi konserinden dondukten sonraki gazla baslayinca klasik yonu daha agir basmis oldu 🙂 baslarda o kadar klasik build up'in ustune de o riflere yer kalmadi acikcasi 🙂 ama onumuzdeki parcada daha sertlesicem sanirim
drey: abi ben sana ne diyim bilmiiyorum. oncelikle sanki reason dosyasi onunde acikmiscasina bir rahatlikla yaptigin nota ve enstrumantasyon analizi konusunda bi sana "yuh" demek istiyorum. yani violin1 violin2 viola cello kontrbas flut obua klarnet trumpet trombon ve french horn'un arasinda en dusuk volumdeki klarnet'in caldigi notayi duyman karsisinda ne diyecegimi bilemiyorum.
bahsettigin kutuphanelere heme baktim. tabi biraz tuzlular ama, sanirim once eastwest quantum leap icin biraz para biriktirip almaya calisacagim. ben de sana orkestra icin ne kullaniyorsun diye soracaktim netekim. su stormdaki trombonlar gibi bi ton ben elimdeki free vstlerle kanirsam elde edemiyorum. yine elimdeki en iyi orkestra sesleri reason3 orkester 🙁 en azindan farkli artikulasyonlar var. bateri olayi sanirim nispeten gecikecek. neyse hayirlisi.
bu arada bu reviewde dreyden ogrendigimiz faydali bilgiler bu kutuphanelerle kalmadi. woodwind'e tahta uflemeli, bassoon'a fagot, brass'a bakir dendigini ogrenmis oldum. yillardir kaniririm "ya uflemelilar ama hani brass olanlar degil de oburleri, iste flut obua falan" diye 🙂
abicim bu yan konulari gecip asil review'e gelelim. abi cok cok acayip bisey yasattin bana su reviewle kelimelere dokmekte zorlaniyorum. biraz daginik olacak.
abi oncelikle sanirim ikimizin orkestrasyonda sevdigi gaza geldigi seyler arasinda cok buyuk paralellikler var (hatta sanirim %100 ayni 🙂 ). yani boyle ben trapped'i yaparken nerede bir notayi, bir enstrumani koydugumda, heyecanlanmis ve gaza gelmissem, sen review'inde ayni noktalarda o notalari ve tinilari duyup gaza gelmissin 🙂 o kadar ilginc bi okuma deneyimi oldu ki. okurken, sanki kendi trapped'i yapis deneyimim film seridi gibi gozumun onunden gecti. tam olarak benim yapis surecinde 5-6 gun boyunca yasadigim duygulari bir bir senin satirlarinda sirayla okudum. her cumlende coskuyla doldum. "Abi adam ful anlamis ne hissettigimi bu noktada" seklinde coskulandim.
Abi oyle acayip ki yani biri bana dese ki parcayi yaparken butun hissetiklerini yaz log tut. tamamen birebir bu degindigin noktalara deginirdim. bir tanesini bile kacirmamissin. boyle bi tane bile "ya senin orada soyle algiladigin seyde aslinda ben oyle dusunmemistim" diyebilecegim bi yer yok. o derece
Bu beni acayip dusundurdu. Yani ilk defa muzik tam olarak bir dilmis. ve ben o dille bisey yazmisim. baska bi adamda o dilde benim ne dedigimi ful anlamis diye hissettim. biz bi muzik uzerinden iletismisiz abi seninle. ben bunu daha once bu kadar paketlenmis bi yogunlukta hic yasamamistim. genelde hydrogenle ve norvaxla bu deneyimi gecmiste cok yasadim ama onlarla parcalarin hep yapim asamalarindan itibaren diyalog oldugu icin buradaki gibi bi oturusta bi yaziyi okurken bastan sona yogun sekilde iletisim hissi olmamisti.
abi yani tam anlatabildim mi bilmiyorum ama boyle acayip bi mistik bag, boyle bi brotherhood durumu hissettim yani. Sana ne kadar tesekkur etsem azdir. yani zaten yillardir (ozellikle de ses karti aldigim son 4-5 aydir) senin butun parcalarini inceliyorum. ara ara kendi parcalarimda bi problemle karsilasinca "buna benzer bi yer var miydi drey'in herhangi bi parcasinda, o nasil cozmus" diye dusunup ogreniyorum. hani o yonden zaten minnettarim. ama bi de bu trapped review'indeki bu mistik mental link hissi ile ilgili olarak minnettarligim daha bi katlandi. kendime guvenim guclendi sayende. muzikal ifade yetimin calistigina tanik oldum.
dedigim gibi, tam anlatamiyorum hissetiklerimin yogunlugunu. belki bunu anlatmak icin yeni bi beste yapmaliyim 🙂
kisaca cook cok tesekkurler

muzik konusunda ancak "mneh iste", "iyiymis", "aa super" olarak 3 kademeli degerlendirme yapabilen biri olarak, nightlord ve drey'in yorumlarini okumaktan buyuk keyif aliyorum 🙂 geceleri bi cocuga okusan bu yorumu, muthis bi masal gibi dinler tatli tatli uyur.
ne diyim, elinize saglik, yapanin da yorumlayanin da 🙂
"noktayı koyan kontrbassın olgun vedası ve kemanların ince ve buruk tınısıyla sonsuza dek mutlu yasadilar..."

@endo: senin yorumlarının da kalbimizdeki yeri başka kardeşim. 🙂 ne kadar pozitif enerji dolu bir topic oldu bu ya, eline sağlık nightlord. 😃